Gezond ouder worden

Veroudering is "helaas" een onvermijdelijk natuurlijk proces dat leidt tot verschillende ziekten en uiteindelijk tot de dood. Het verouderingsproces wordt waargenomen bij alle levende organismen (planten en dieren). 

Het kan niet volledig worden voorkomen, maar het proces kan worden vertraagd, de symptomen kunnen worden behandeld en de levensverwachting kan worden verlengd. Als we de symptomen en processen begrijpen die veroudering veroorzaken, kunnen we het proces vertragen door veranderingen in de levensstijl aan te brengen - via voeding, supplementen, beweging en passend stressmanagement - om direct de oorzaken of symptomen aan te pakken.

Veroudering gaat gepaard met een afname van het aantal cellen, een tragere stofwisseling, hormonale veranderingen en celschade. Samen kunnen deze factoren het aantal zenuwcellen verminderen en leiden tot de afzetting van verschillende eiwitten in de hersenen, waardoor geheugen en hersenprestaties afnemen, en in ernstige gevallen tot de ziekte van Alzheimer en Parkinson en dementie.

Ze kunnen ook leiden tot hormonale veranderingen - het meest voorkomend bij mannen is een daling van het mannelijke geslachtshormoon testosteron, wat kan leiden tot verminderde spiermassa, seksuele disfunctie en onvruchtbaarheid, en bij vrouwen een daling van de oestrogeenspiegel tijdens de overgang.

Veroudering beïnvloedt ook het hart, aangezien er met het ouder worden steeds meer collageen in de bloedvaten van het hart verschijnt en ontstekingen de snelheid van atherosclerose (afzetting van cholesterol en andere stoffen) verhogen. Samen zorgen deze voor een grotere stijfheid van het hart en de bloedvaten. Dit leidt tot een verhoogde bloeddruk en hartslag, en het hart moet harder werken dan voorheen.

Naarmate we ouder worden, verandert ook de samenstelling van de botten - het eiwit- en calciumgehalte van botten neemt af - waardoor het risico op osteoporose toeneemt. Ook het vocht in de gewrichten neemt af en door voortdurend gebruik neemt slijtage toe. 

De nieren zijn het meest zichtbare onderdeel van het verouderingsproces, omdat de nieren kleiner worden met de leeftijd, hun functie wordt beïnvloed en ze niet langer zo hard kunnen werken als voorheen, wat verschillende plasklachten kan veroorzaken.

Net als bij het cardiovasculaire systeem kunnen de weefsels van de longen in de loop van de tijd stijver worden, en de tussenribspieren die verantwoordelijk zijn voor de ademhaling kunnen verzwakken, wat samen de efficiëntie van de ademhaling vermindert, het zuurstofgehalte in het bloed verlaagt en het kooldioxidegehalte in het bloed verhoogt.

Er bestaan veel theorieën over veroudering, en waarschijnlijk werken alle hieronder genoemde processen samen om bij te dragen aan veroudering. 

• "Genetisch programma": de theorie is dat de maximale leeftijd is vastgelegd in alle levende wezens. Dit wordt bevestigd doordat de gemiddelde leeftijd in recente tijden is gestegen, maar de maximale leeftijd helemaal niet is veranderd. Ook bij dieren verandert de maximale leeftijd eigenlijk niet.
• Telomeertheorie: dit deel van het DNA is zeer interessant en het onderwerp van veel onderzoek, omdat het geen genen codeert. Dit deel van het DNA is zeer interessant en het onderwerp van veel onderzoek, omdat het geen genen codeert. Echter, dit deel wordt voortdurend korter naarmate cellen zich delen, en een enzym (telomerase) probeert dit te stoppen. Zodra het telomeergebied klein genoeg is, kan de cel zich niet langer delen. Verkorting van het telomeergebied is ook in verband gebracht met veroudering. Hier komt druivenpitextract goed van pas, omdat het het enzym telomerase kan stimuleren dat het telomeer verlengt. 
• Hormonale veranderingen: zoals hierboven vermeld, gaat veroudering gepaard met hormonale veranderingen, die het verouderingsproces verder versterken.
• Oxidatieve stress: vrije radicalen uit externe (of interne) bronnen oxideren cellen - ze verliezen elektronen. Hierdoor verliest de cel zijn functie, wordt hij niet meer operationeel en dus beschadigd. Dit wordt oxidatieve stress genoemd, en beschadigde cellen verminderen het aantal cellen, waardoor de effecten van veroudering verder toenemen. Hier komen kruiden met een hoog antioxidantengehalte (bijv. druivenpitextract, ginseng) te hulp. 
• DNA-schade: oxidatieve stress beschadigt ook DNA, wat de belangrijkste bepalende factor is voor onze individuele kenmerken en lichaamsprocessen. Dit kan vervolgens, afhankelijk van waar de schade optreedt, al onze cellen beïnvloeden en cellulaire schade en storingen veroorzaken.
• Error-catastrofetheorie: de cellen in ons lichaam delen zich voortdurend - een beperkt aantal keren, bepaald door de lengte van het telomeer; hoe korter het telomeer, hoe minder vaak de cel zich zal delen. Tijdens de deling wordt het DNA gedupliceerd. Er kunnen echter fouten optreden bij het kopiëren van DNA, die worden gecorrigeerd door foutcorrectiemechanismen. Maar heel zelden "gaan" ook de foutcorrectiemechanismen zelf "mis", wat schade aan de cel veroorzaakt. 
• Mitochondriale theorie: de "kleine motoren" van cellen zijn de zogenaamde mitochondriën, waar energie wordt geproduceerd om de cellen van brandstof te voorzien. Vrije radicalen kunnen deze ook beschadigen, wat de veroudering eveneens kan versnellen. Hier helpt guarana, omdat het de energiebalans in cellen kan helpen herstellen (niet aanbevolen voor mensen met hart- en vaatziekten vanwege het cafeïnegehalte).